سلام

بازم با يه دل پر اومدم

دلم ميخواد خيلي چيزا بگم اما...

 ..........................................................   

ميگن سالي که نکوست از بهارش پيداست

اول سال که اينه خدا به داد بقيه اش برسه

از امسال بدم مياد

..........................................................................................

 مرا نديده برفتي، نديده ام بگرفتي

برو برو که گرفتار خود نديده برفتي

بيا که با همه دوري، دل از تو وا نگرفتم

برو که با همه ياري، مرا نديده گرفتي

به عرش رفت فغانم، چو رفتن تو شنفتم

تو فارغي که برفتي، فغان من نشنفتي

به دوستي تو نازم، که از ديار محبت

غريب وار سفر کردي و به دوست نگفتي

چرا به ياد تو اي گل چو عندليب ننالم

که در بهار جواني به کام دل نشکفتي

ز خسته جانيت اي چشم خون گريسته پيداست

که از فغان دلم دوش به صبح نخفتي

گناه طالع من بود رونهفتنت از من

ولي تو راز دل از رازدار خويش نهفتي

تو شهريار، به سر ريز خاک کوي ندامت

سلام به همه دوستاي عزيزم

سال نو رو به همتون تبريک ميگم

اميدوارم سال خيلي خوبي واسه هممون باشه

با تو هستم ...

با تو اي روياي خام.

با تو هستم...

با تو اي سيلاب درد.

با تو هستم...

با تو اي ديرينه يار.

با تو هستم اي سراپا آرزو

با تو اي جويندة خورشيدو نور...

با تو هستم همنفس،پيمان شکن.

با تو اي سرگشته يار...

با تو اي ميناي يار.

در غروب زندگي،در سکوت تلخ و سخت زندگي،

من تو را بسيار محتاجم...

من تو را از وراي جاده ها،

با تني زخمين ولي قلبي نترس،

از پس چشمان پر شورت،

بدون کينه و نيرنگ مي خواهم.

با تو هستم...

من تو را بسيار محتاجم.

شب است و ماه ميتابد

ستاره نقره ميپاشد...

نسيم پونه ها عطر شقايقها

زلبهاي هوس آلود زنبق بوسه مي چيند

من اما خفته ام در خلوت خاموش مي گريم...

خدايا...

خالقا:

اين گنبد دوار يعني چه...؟

فروزان اختران ثابت وسيار يعني چه...؟

اگر عدل است پس اين ظلم ناهنجار يعني چه...؟

خداوندا...

تو در قرآن جاويدت هزاران وعده ها دادي

تو خود گفتي که نامردان بهشتت را نمي بينند...

تو خود گفتي که دوزخ منزل آنهاست

من اما ديده ام نامرد نامردي که از خون هزاران مرد کاخ مي سازد...

بيا بنگر بهشت و کاخ نامردان عالم را...

خداوندا...

تو خود گفتي اگر اهريمن شهوت برانسان حکمفرما گشت...

من او را در صليب خشم خود مسلوب خواهم ساخت

من اما ديده ام چشمان شهوت بار فرزندي

که بر اندام لخت مادرش دزدانه مي رقصد...

خداوندا...

اگر مردانگي اين است به نامردي قسم

نامرد نامردم

                      که روزي

 يه دوستي که تازه باش آشنا شدم ميگفت وبلاگ قشنگي داري در مورد يکي از مطالب نظرشو پرسيدم با تعجب گفت من اين مطلب رو نديدم گفتم لابد يادت نيست اون يکي مطلب چطور؟

گفت من اين رو هم که نديدم

بعد فهميدم که خانم نه صفحه بعدي و نه آرشيو ها رو خونده

همون صفحه اول رو ديده

گفتم مرسي از لطف و دقت نظرت

خيلي سخته که بغض داشته باشي

اما نخواي کسي بفهمه... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني...

 خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري...

 خيلي سخته که روز تولدت، همه بهت تبريک بگن، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي...

 خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني، بعد بفهمي دوست نداره...

 خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي، اما اون بگه : ديگه نمي خوامت

کاش قلبم درد پنهاني نداشت

 چهره ام هرگز پريشاني نداشت

 کاش مي شد دفتر تقدير عشق حرفي از يک روز باراني نداشت

 کاش مي شد راه سخت عشق را بي خطر پيمود و قرباني نداشت

از اين بي راهه ترديد از اين بن بست مي ترسم

از اين حسي که بين ما هنوزم هست مي ترسم

از اينکه هر دو مي دونيم نبايد فکر هم باشيم

از اينکه تا کجا مي ريم اگه يک لحظه تنها شيم

ته اين راه روشن نيست منم مثل تو مي دونم

نگو بايد بريد از عشق نه مي توني نه مي تونم

نه مي تونيم برگرديم نه رد شيم از تو اين بن بست

منم مي دونم اين احساس نبايد باشه اما هست !!!

                با خيال تو به سر بردن اگر هست گناه

                با خبر باش که من غرق گناهم هر شب

وقتي اشکهايم بر روي زمين ريخت تو هرگز نديدي که چگونه مي گريم .

 تو دلم را با بي کسي تنها گذاشتي و چشمانم را به انتظار نگاهت گريان گذاشتي...

کاش مي دانستي وقت رفتن به صداي گذر هر قدمت اشک من مي ريزد

و نگاهم هر روز لحظه ها ساعتها منتظر آمدنت مي ماند

 نشنو از ني ، ني حصيري بي وفاست

 دلم را هيچکس باور نداشت

                     هيچکس کاري به کار من نداشت

                                          بنويسيد بعد مرگم روي سنگ

                                                         با خطوطي نرم و زيبا و قشنگ

                                                                            او که خوابيده است در اين گور

                                                                                                بودنش را هيچکس باور نکرد

اگر در صحنه زندگي به نا گه يکي از تارهاي سازت پاره شد

 اهنگ زندگي را چنان ادامه بده که هيچ کس نداند بر تو چه گذشته است...

                                                 ................................. 

خنده بر لب مي زنم تا کس نداند راز من.... ورنه اين دنيا که ما ديديم خنديدن نداشت

                                           .................................       

 نميتوانم به ابرها دست بزنم،به خورشيد نرسيده ام.

هيچ گاه کاري را که تو ميخواستي انجام نداده ام.

 دستم را تا جايي که ميتوانستم دراز کردم.

 انگار من آن نيستم که تو ميخواهي.

براي اينکه نميتوانم به ابرها دست بزنم يا به خورشيد برسم. نه،نميتوانم ابرها را لمس کنم يا به خورشيد برسم.

 نميتوانم به عمق افکارت راه يابم و خواستهاي تو را حدس بزنم.

 براي يافتن آنچه تو در رويا در پي آني،کاري از من بر نمي آيد.

 ميگويي آغوشت باز است،

 اما خدا ميداند براي چه کس...